Jej śladami w Warszawie
Pochodziła z ubogiej, wielodzietnej rodziny. Urodziła się w Głogowcu. Na chrzcie otrzymała imię Helena. Ze względów materialnych ukończyła tylko trzy klasy szkoły podstawowej i od 14. roku życia pracowała jako pomoc domowa. Już w siódmym roku życia, jak pisze w "Dzienniczku" usłyszała w duszy zaproszenie do życia doskonalszego, jednak na wyraźną Wolę Bożą musiała jeszcze trochę poczekać.
W 1924 r. wyruszyła do Warszawy szukając zgromadzenia zakonnego, które by ją przyjęło.Trafiła do kościoła Jezuitów, gdzie odbywały się Msze św, jedna po drugiej. Otrzymała w sercu pouczenie Jezusa, aby udała się do kapłana, który właśnie odprawiał Eucharystię, a on powie jej, co ma dalej czynić. Kapłan zdziwił się, lecz wskazał ówczesnej Helenie miejsce u pobożnej kobiety, gdzie mogłaby zatrzymać się, póki nie wstąpi do jakiegoś klasztoru. Przez kobiecinę została bardzo miło przyjęta i rzeczywiście znalazła u niej schronienie. W tym czasie szukała swojego zgromadzenia. Wszędzie jej odmawiano.
Trafiła w końcu do domu zakonnego przy ul. Żytniej 3/9. Przełożona Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia obiecuje jej przyjęcie do klasztoru, ale przedtem poleca Helenie podjąć pracę i przygotować skromną wyprawę. Po rocznej pracy jako pomoc domowa u Aldony Lipszycowej, nie wracając do domu rodzinnego, 1 sierpnia 1925 r. zgłosiła się ponownia do przełożonej klasztoru przy ul. Żytniej, została ostatecznie przyjęta i rozpoczęła postulat (próbę zakonną). W Warszawie mieszkała do 23 stycznia 1926 r., poczym wyjechała do Krakowa. Wróciła tu 31 października 1928 r. i służyła w zakonie jako pomoc kuchenna, a następnie w 1929 r. wyjechała do Wilna. Jeszcze dwukrotnie Faustyna odwiedzi Warszawę.W 1935 r. na wiadomość o ciężkiej chorobie matki jechała do domu rodzinnego w Głogowcu i w drodze powrotnej odwiedziła w stolicy matkę generalną - Michaelę Moraczewską i dawną mistrzynię - s. Marię Józefę Brzozę. Kolejny raz zatrzymuje się w Warszawie przejazdem, gdy opuszcza Wilno i zostaje przeniesiona do domu Zgromadzenia w Walendowie.
Śluby wieczyste złożyła w 1933 r., kiedy była już chora na gruźlicę. Obdarzona była szczególnym darem modlitwy kontemplacyjnej i mistycznej. Miała liczne objawienia i wizje. Od Jezusa Miłosiernego otrzymała polecenie namalowania Jego obrazuz napisem "Jezu ufam Tobie". Spisywała swoje spotkania z Jezusem w "Dzienniczku". Książka, dziś znana na całym świecie, została przetłumaczona na wiele języków.
Siostra Faustyna zmarła 5 października w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie dziś znajduje się Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1965 r.
Oprac. Beata Kopeć na podst. "Dzienniczka". Zdjęcia ze stron Sanktuarium MB Łaskawej w Warszawie i stron Zgromadzenia Sióstr MB Miłosierdzia.
|
