Wybudowana w latach 1907-1923; trójnawowa - stanowi dzisiaj jedną z najokazalszych budowli sakralnych stolicy. Projektantami świątyni byli Łukasz Wolski i Hugo Kudera, a fundatorami Maria i Michał Radziwiłłowie. Jest wzorowana na rzymskiej bazylice św. Pawła. Wewnątrz znajdują się 24 granitowe kolumny, pierwotnie przeznaczone dla bazyliki w Rzymie, co podkreśla ścisły związek z pierwowzorem. W 1923 roku kościół konsekrował kardynał Aleksander Kakowski, a papież Pius XI wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej.
Po śmierci Hugo Kudery prace nad wykończeniem kościoła przejął Andrzej Boni. Jest on autorem zaadaptowanego na cele katechetyczne podziemia bazyliki, gdzie mieści się także sala teatralna. Budowę zakończono ostatecznie w 1939 roku. W tympanonie umieszczono freski stylizowane na sztukę bizantyjską. W latach 90-tych dobudowano do bazyliki wieżę, która stanowi ostatni element oryginalnego projektu, a która nie mogła być zrealizowana wcześniej ze względu na brak środków.
W 1991 roku papież Jan Paweł II otworzył tu obrady II synodu Krajowego.
Obiekt wpisany do rejestru zabytków w 1965 roku pod Nr 682.
|
