|
|
|
 |
 |
 |
 |
Świątynia zbudowana w pobliżu dawnego pola elekcyjnego, gdzie dwukrotnie zbierała się polska szlachta dla wyboru królów Rzeczypospolitej : Henryka Walezego oraz Augusta III Sasa. Tutaj też stał do XVIII w. najstarszy kościół na Pradze. Pozostałością po tamtej świątyni jest szczątkowo zachowany cmentarz przykościelny, jeden z najstarszych w Polsce. Obecny kościół powstał w latach 1929-1931 według projektu Konstantego Sylwina Jakimowicza jako wotum za zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej w 1920 roku. Jest to obiekt w stylu modernistycznym z elementami architektury romańskiej. Zgodnie z tendencjami panującymi w architekturze lat 30-tych XX wieku architekt w nowoczesnej, monumentalnej bryle kościoła zastosował też silnie zredukowane formy historyczne. Fasada główna, oparta na schemacie pylonowym, złożona z dwu lekko cofniętych partii bocznych, ujmujących wyższą część środkową, przylegających do korpusu w układzie bazylikowym, nawiązującym do architektury włoskiego trecenta. Można tu dostrzec zredukowany schemat trójdzielnej włoskiej fasady romańskiej. Elewacja główna pokryta jest kamienną okładziną oraz w części środkowej znajduje się prostokątna płycina z rozetą. W elewacjach bocznych wyeksponowane są duże powierzchnie gładkich ścian pociętych wysokimi, wąskim otworami okiennymi po pięć z każdej strony. Elewacja tylna z półkoliście zamkniętym prezbiterium również przecięta pionowo pięcioma wysokimi otworami okiennymi. Głównym akcentem miała być 50-metrowa kampanila (dzwonnica), połączona z prezbiterium arkadowym krużgankiem. Wybudowano jedynie krużganki, dzwonnica nigdy nie powstała. Nie zrealizowano też projektu barwnej mozaiki w fasadzie ze scenami wojny 1920 r. W 1944 r. kościół został uszkodzony. Po wojnie w czasie odbudowy zamurowano arkady w częściowo zachowanych krużgankach. Od 1992 roku świątynia jest konkatedrą diecezji warszawsko-praskiej. We wnętrzu kościoła znajdują się projektowane przez Józefa Trenarowskiego ołtarze i ambona oraz ciekawie rozwiązane pod względem plastycznym i memoratywnym stacje drogi krzyżowej. Z każdą ze stacji związana jest bowiem tablica pamiątkowa poświęcona męczennikom z okresu II wojny światowej. Znajdują się tu również cenne zabytki malarstwa : XVII-wieczny obraz szkoły polskiej Święty Kazimierz ; renesansowy tryptyk szkoły włoskiej z 1492 roku podarowany przez rodzinę Lubomirskich w 1933 roku, przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem na tronie adorowaną przez Św. Katarzynę ze Sieny, a w skrzydłach bocznych Św. Wincentego z Ferry oraz Św. Ambrożego. Na przykościelnym cmentarzu pochowani są , m.in. wojowie bitwy szwedzkiej w 1656 r., ofiary rzezi Pragi w 1794 r., żołnierze Bitwy pod Olszynką Grochowska w 1831 r. Tutaj spoczywają generałowie insurekcji kościuszkowskiej Jakub Jasiński i Tadeusz Korsak, którzy zginęli na krótko przed upadkiem powstania, broniąc reduty atakowanej przez siły generała Suworowa na Pradze.
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|